Geçmişten Kalan İzler

Hiç silinir mi Geçmişten Kalan İzler? Silinmez elbette ne geçmiş, ne de bıraktıkları, ne de izleri.. Birden ömür geçer gider boşlukta kalır insan. Tüm geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır ve bir anda yaptıkları gelir gözlerinin önüne adeta. Pişmanlık fayda eder mi bilinmez ama yine de bir ah’lar tüh’ler feryat figan eder beyinde. Öylesine izler kalır ki insanın içinde, birden geçmişi ile hesaplaşmak zorunda hisseder kendini. Kaybettiklerine aldırmadan hem de. Yine kaybedeceğini bile bile belki de o hataları bir kez daha yaşamak ister. Neye niyet, neye kısmet olduğunun sonucunu da yadırgamadan. Bilhassa o yaşanılan pişmanlıklar var ya, ” hani bizim sevdamız veya hani bizim aşkımız‘ dercesine zavallı umutları sorgulayıp durur kendince. Göreceli bir hayatın her noktasında bunlar var tabii ki.

İz Bırakanlar

Hepimizin geçmişinde izler, geçmişten izler, şimdiki hayatta ise o izlerin kalıntılarına rastlamak o kadar mümkündür ki.. Bunları gerçekten yaşayanlar bilir sadece. Ne kadar dikkat etsek de, paramparça olmuş bir hayatın son demleri kadar yalnızlaştığımızı titreyerek ve ah çekerek izleriz hep. Geçmişte yaşadığımız ne varsa, hep bugün önümüze gelir adeta.Yaşadığımız pişmanlıkları bir daha yaşamamak ve o hataları bir daha yapmamak adına hep dikkatli adımlar atmaya çalışırız. Çevremizdeki hiç bir insanın bize iyi gelmediği zamanlar da olmuştur geçmişte. Bunlardan dersler almadık mı? Aldık elbette. Hem de fazlasıyla aldık. Yaşamaya inat edercesine sabırla hep o geçmişin izlerini silmeye devam etmedik mi? Bunlar hep bu hayatın bize verebildikleri diye de bir kenara kaydedip durduk. Bazen resim, bazen silik satırlar, bazen de eskimiş elbiselerde geçmişimizi aradık hep.

Yaşamdan Kesitler

Bu kesitler bizi hiç normalleştiremedi. Bilakis daha da saldırganlaşmaya başladık belki de. Bir somurtkanlık, bir umutsuzluk, bir peşkeşlik kapladı içimizi hep. İşte bundandır ki bu kadar ayrılık, bu kadar gözyaşı biriktirdik içimize belki de. Hatta içinden bile çıkamayacağımız bir sürü çıkmaz yolun dar sokağında yaralı bir halde soluklanmaya çalışırken, yine de umutsuzluğa kaptırmadık kendimizi. Her ne kadar umutlarımız çalınmış olsa da, geçmişten kalan izler ile bir türlü yaşam savaşına istemeye istemeye devam edebildik. Bundan sonrası için varsın da izler kalmasın veya kalıcı yaralar açsın, çok ta önemli değil.

Yazar : SubaT

20.12.2019