Sebebiyat Mobil Sohbet

Kokladım Sabahı

Kokladım sabahı bu sabah, her sabah olduğu gibi.. Bu yüzden aramadım kimseyi, yerine koyamadım bu gece hiç kimseyi. Ah bu şarkılar niye varlar ki, niye bu kadar içten acıtırcasına çalarlar kendilerini bize. Neden bu kadar gözyaşı dökmeye hevesli bu gözler bilir misin?  Çünkü, ağlamaklılar hepsi de. İhtiyaçları var bu kadar sevmeye, özlemeye, hasret çekmeye ve hasretin içindeki dağ kadar özleme, ah bu şarkılar niye var ki, niye varlar ki be sevdiğim..?

İçimi geçiriyorlar adeta zaman zaman, hatta her zaman..

Şimdilik ağlamaklı olmasam, sadece özlesem. bazen de sadece sussam, avaz avaz sussam, sessizce ağlasam, hıçkırarak ağlasam hem de..

Bak bu gündüzler de artık çok güzel biliyor musun? Kokladım sabahı avaz avaz sen yokken bile. Hatta aklımda olmadığın zaman, aklıma gel diye kokladım içimi geçire geçire.. İçim geçe geçe, içimden geçerek hem de.. Beni dağlayıp bitirircesine, fersah fersah.

kokladım

Kokladım Sabahı

Bilsem ki, bu günlerin ardından yeni ve daha mantıklı günler yaşayacağım; o zaman koklar mıydım sabahları en saf yerinden bilmiyorum. Bana iyi gelen bir tek sen varken, bu sabahlar da neyin nesi kuzum…?

Bir zamanlar, yastığımda kalan kokunla yüzleşirdim. Yatağımda kalan izlerinle boğuşurdum, bende kalmış silik yüzlerinle kavga ederdim aynalarda..

Şimdi resimlerine bakıp, anılarda kalmış kısık gözlerime feryat ederken, bin kez küfrediyorum geçmişime, cümle cümle hem de..

Gel yağmurla” diye senden gelmeni isterdim hatırladın mı? Ne olur yanımda olsaydın sanki? Ne kaybederdin ki, neleri kaybederdik ki? Bir gün sabahlara, o kahpe sabahlara uyanınca yanımda uyanmalıydın sende. Hem de yeni ve daha anlamlı olan bir güzel güne birlikte uyanırdık en azından..

Şimdi yoksun..

Sana yaklaşmak için canımı verecek kadar her şeyi göze alırım ve en az senin kadar gözü kara ve deliyim, ama sana zarar gelmesin diye hep bir adım geride kalıyorum, çünkü seviyorum ve yerimi biliyorum.

Bazen öyle aklıma geliyorsun ki ben sana tiryaki oldum ve inan gözlerim dolu dolu oluyor, çünkü özlemek aynı anda gözlerinin dolduğunu hissetmektir.

Özlemek ayrı yerlerde olsan, ayrı yerlerde yaşasan bile, iki kişi bir kalp olabiliyorsun ve aynı anda bir kalp ile ağlıyorsun…

Kokladım Sabahı işte yine.

Yazan : SubaT

02.12.2018

sabahı

Yorumlar (1 Yorum)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?


Mobil Ağa Katılın

Sizde ücretsiz olarak SebebiyaT Mobil Sohbet odalarına giriş yapabilir keyifli zaman geçirebilirsiniz.

Play Store Üzerinden App Store Üzerinden